Aloes to roślina o grubych zielonych liściach z małymi kolcami po zewnętrznej stronie. Wewnątrz posiada miąższ o galaretowatej konsystencji.

Zawiera 99 – 99,5% wody, przy średnim pH 4,50. Do pozostałych jego składników należy ponad 75 różnych związków, w tym: witaminy, minerały, enzymy, cukry, związki fenolowe, ligniny, aminokwasy i kwas salicylowy.

Aloes rośnie w tropikalnych obszarach wschodniej i południowej Afryki oraz jest uprawiany na szeroką skalę na całym świecie.

Aloes, kojarzony przez większość jako składnik kosmetyków, okazuje się także posiadać szeroki wachlarz właściwości leczniczych. Dowodzą temu liczne i intensywne badania prowadzone w Rosji i Stanach Zjednoczonych już od roku 1930, choć znany i powszechnie wykorzystywany był już nawet w starożytności.

Stuletnik, bo tak brzmi polska nazwa tej rośliny, pomaga w leczeniu dolegliwości wielu schorzeń: oskrzeli, ran i oparzeń, zaparć, jak również wrzodów żołądka. To właśnie dla tych ostatnich jest szczególnym wsparciem.

Miąższ z aloesu wspiera ochronną akcję śluzu żołądkowego przeciwko drażniącym działaniom pepsyny (enzym trawiący białka). Także sam aloes działa łagodząco, gdyż składa się z dużej ilości z wielocukrów, które są chemicznie zbliżone do tych, które w celach ochronnych produkuje śluzówka żołądka. Ponadto miąższ hamuje nadmierne wydzielanie kwasu solnego przez błonę śluzową żołądka. Działa on również bakteriostatycznie i w pewnym stopniu zapobiega rozwojowi bakterii odpowiedzialnej za powstawianie wrzodów żołądka – Helicobacter pylori.

Należy oczywiście pamiętać, że samo picie aloesu nie zastępuje całej kuracji, a może stanowić jej uzupełnienie, bądź podtrzymanie stanu pacjenta po przebytej terapii farmakologicznej (antybiotykowej).

Aloes jest uważany za kolejny produkt „superfood”, dzięki swoim niezwykłym właściwościom.

W celach leczniczych stosowany jest najczęściej sok z aloesu – działanie wewnętrzne- napój do picia, lub zewnętrznie – miejscowo, bezpośrednio na skórę.

Mimo swoich wielu pozytywnych właściwości, podczas stosowania aloesu, jak przy każdym produkcie, należy być ostrożnym – stosować z umiarem i rozsądkiem, bowiem nie dla każdego może okazać się pomocny (m.in. nie powinny go zażywać dzieci a osoby z niedrożnością jelit, zapaleniu okrężnicy, czy żylakach odbytu, niewydolnością nerek oraz w czasie ciąży i przy zaburzeniach krążenia krwi powinny zachować szczególną ostrożność.

 

Serwis www.nieuleczalni.pl zawiera bazę metod leczenia stworzoną na kształt „Wikipedii”, ponieważ chcemy aby metody były dodawane (a większość także i edytowana) przez wszystkie osoby interesujące się zdrowiem.
Dlatego też Nieuleczalni.pl jest przestrzenią dla zwykłych osób korzystających z różnych metod leczenia, ale także dla specjalistów, lekarzy i terapeutów.
W serwisie możesz przeczytać
  • osobiste historie użytkowników odnoszące się do ich reakcji i opinii na temat danego leczenia
  • opracowania łącznie z naukowymi wynikami badań pod którymi podpisują się najlepsi specjaliści z całego świata.

Poszukując konkretnych zagadnień skorzystaj z wyszukiwarki na stronie głównej, pomoże ona odnaleźć wszelkie treści o poszukiwanej przez Ciebie tematyce.
Jeżeli masz ochotę dodać swoją osobistą historię lub metodę leczenia jakiejś choroby, skorzystaj z przycisku „dodaj” który znajduje się także na stronie głównej serwisu.

Discussion (0)

There are no comments for this doc yet.

Comment posting has been disabled on this doc.