Paradontoza, nazywana również przyzębicą, jest schorzeniem przyzębia. Powstaje ona w wyniku długotrwałego procesu zapalnego wywołanego przez chorobotwórcze drobnoustroje, które w sposób naturalny gromadzą się w miejscach zetknięcia dziąseł z zębami. Zbierająca się płytka nazębna zawiera w sobie resztki pokarmu oraz florę bakteryjną. Nieregularnie usuwany osad szybko zmienia się w kamień nazębny, który następnie mineralizuje się w miejscu styku zęba z dziąsłem. Ze stwardniałego kamienia nazębnego tworzą się złogi, które następnie wchodzą pod dziąsła stopniowo przybliżając się do korzenia oraz wbijając się w tkankę miękką. Temu procesowi towarzyszy podrażnianie dziąsła, co powoduje jego obrzęk i ból. Z czasem regularnie uciskana przez kamień tkanka dziąsła obkurcza się i cofa przed nim odsłaniając szyjki zębowe. Jeśli proces ten nie zostanie w porę zahamowany to tkanki mocujące zęby w kościach szczęki ulegną uszkodzeniu, a następnie zniszczeniu. Zęby zainfekowane przez paradontozę są dość luźno osadzone w szczęce przez co mogą wypadać.
Do występowania tej choroby jamy ustnej przyczyniają się następujące czynniki:
- Zaniedbanie higieny jamy ustnej;
- Niewłaściwe leczenie zębów;
- Nieodpowiednia dieta;
- Wada zgryzu;
- Cukrzyca;
- Nadużywanie alkoholu;
- Palenie papierosów.
- Zaczerwienione, obrzmiałe, swędzące i bolące dziąsła;
- Ból szczęki;
- Smak krwi w ustach;
- Uczucie rozchwiania zębów;
- Nadwrażliwość zębów;
- Nieprzyjemny oddech;
- Krwawienie dziąseł.
Za leczenie paradontozy uważa się przede wszystkim usuwanie kamienia nazębnego. W ten sposób pozbywa się głównego czynnika pozwalającego na rozwój choroby. Leczenie chorób przyzębia jest przeprowadzane przez lekarza dentystę. Poza standardowymi zabiegami dentystycznymi, w leczeniu chorób jamy ustnej stosuje się również laseroterapię, antybiotykoterapię - zarówno ogólną jak i miejscową, a także zabiegi chirurgiczne.
Profilaktyka paradontozy polega na:
- Walce z płytką bakteryjną nazębno-dziąsłową;
- Eliminacji czynników ułatwiających gromadzenie się osadu;
- Eliminacji czynników urazowych;
- Zwiększeniu odporności organizmu.
Statystycznie na paradontozę choruje ok. 40-50% dorosłych ludzi na świecie. Nasilenie tej choroby może wystąpić między 50. a 60. rokiem życia i w efekcie może doprowadzić do utraty uzębienia.
Zapraszamy do zgromadzonych poniżej metod leczenia i historii użytkowników, które dotyczą tej choroby.
Poszukując konkretnych zagadnień skorzystać możesz z wyszukiwarki znajdującej się na stronie głównej, z pewnością pomoże ona odnaleźć wszelkie treści o poszukiwanej przez Ciebie tematyce.
Komentarze (0)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.