Przerost prostaty a psychosomatyka

Powszechnym sposobem rozumienia choroby jest medycyna, która znajduje przyczynę w ciele. Do zmian hormonalnych dorzuca także proces starzenia się. Dlaczego jednak nie każdy mężczyzna w podeszłym wieku ma z tym problem? Dlaczego właściwie doszło do zmian hormonalnych? Co zaburzyło harmonię wewnątrz organizmu? Z powyższego punktu widzenia choroba wydaje się być czymś, co pojawia się losowo. Odbiera nam możliwość wpływu na to, czy zachorujemy, czy nie. A przecież wcale tak nie jest. I do tego spróbuję przekonać argumentami, którymi od dawna posługuje się psychosomatyka i Totalna Biologia.

Obie te nauki wiążą ciało i psychikę w jedno. Psychosomatyka bada wpływ czynników psychicznych na organizm człowieka, czyli to, jak dana jednostka jest w stanie reagować na stres, jak wpływa na nią sytuacja w miejscu pracy, co dzieje się w domu i jak wyglądają relacje z bliskimi. Na rozwój chorób ma wpływ charakter człowieka, z pewnością optymiści chorować będą rzadziej, niż pesymiści, gdyż obarczać się będą mniejszą ilością negatywnych emocji. A to one mają silny wpływ na nasz układ odpornościowy. Stres jest jednym w głównych winowajców chorób tak powszechnie występujących w naszej rzeczywistości. Powoduje on zarówno konkretne schorzenia, jak i naraża na przeziębienia.

Totalna Biologia uważa, iż za każdą chorobą kryje się określony rodzaj konfliktu wewnętrznego. Wynika to z faktu, iż negatywna emocja posiada energię, dla której szuka sobie wyładowania. Gdyby uczyniła to w umyśle, nie bylibyśmy w stanie dalej funkcjonować. Stąd wynika pewien rodzaj paradoksu – choroba przestaje być błędem, a staje się najwłaściwszym rozwiązaniem dla utrzymania nas przy życiu. Przerzuca energię na poziom fizyczny i tam dokonuje jej wyładowania. W zależności od rodzaju emocji, uderzyć może w inną część ciała. Tu możemy zadać sobie pytanie – jaka emocja uderza w prostatę, powodując jej przerost? Co stara się nam uświadomić? Choroby poprzez występowanie w sferze zewnętrznej człowieka, stają się zauważalne. Przez to bywają komunikatami, starają się zwrócić naszą uwagę na problem wewnętrzny, który najprawdopodobniej zbagatelizowaliśmy. Często są to stłumione wewnątrz urazy, zranienia i uczucia.

Co takiego stało się w życiu mężczyzny, iż doszło do przerostu prostaty? Odpowiedź nie jest wcale tak trudna. Z racji, iż problem dotyka z reguły tych starzejących się, tracących wiarę w swoje możliwości, jest wynikiem utraty męskości. Dotyczy on także konfliktów seksualnych i stłumionych popędów. Jednym z przykładów, w których choroba może się pojawić, jest sytuacja wchodzenia syna w dorosłość. Kiedy ten powinien budować rodzinę, a jednak tego nie robi, bo nie chce mieć dzieci. Bądź wtedy, gdy partnerka syna nie jest według ojca odpowiednią kandydatką i nie chce on, by stała się matką dla jego wnuków.

Problemy z prostatą są wyrazem bezsilności, braku akceptowania swojej męskości i obecnej sytuacji w życiu. Chcą zwrócić uwagę na pytania – Co lekceważę? Co chcę od siebie oddalić? Jakie sprawy wydają się być dla mnie zbyt trudne? Czy wydaje mi się, iż wszystko w życiu muszę mieć pod kontrolą? Często poczucie bezsilności nie wynika z braku zaangażowania w życie, a z przeładowania sprawami, za które chory czuje się odpowiedzialny.

Kluczem do zdrowia jest świadomość siebie.