Paradontoza, nazywana również przyzębicą, jest schorzeniem przyzębia. Powstaje ona w wyniku długotrwałego procesu zapalnego wywołanego przez chorobotwórcze drobnoustroje, które w sposób naturalny gromadzą się w miejscach zetknięcia dziąseł z zębami. Zbierająca się płytka nazębna zawiera w sobie resztki pokarmu oraz florę bakteryjną. Nieregularnie usuwany osad szybko zmienia się w kamień nazębny, który następnie mineralizuje się w miejscu styku zęba z dziąsłem. Ze stwardniałego kamienia nazębnego tworzą się złogi, które następnie wchodzą pod dziąsła stopniowo przybliżając się do korzenia oraz wbijając się w tkankę miękką. Temu procesowi towarzyszy podrażnianie dziąsła, co powoduje jego obrzęk i ból. Z czasem regularnie uciskana przez kamień tkanka dziąsła obkurcza się i cofa przed nim odsłaniając szyjki zębowe. Jeśli proces ten nie zostanie w porę zahamowany to tkanki mocujące zęby w kościach szczęki ulegną uszkodzeniu, a następnie zniszczeniu. Zęby zainfekowane przez paradontozę są dość luźno osadzone w szczęce przez co mogą wypadać. Do występowania tej choroby jamy ustnej przyczyniają się następujące czynniki:
  • Zaniedbanie higieny jamy ustnej;
  • Niewłaściwe leczenie zębów;
  • Nieodpowiednia dieta;
  • Wada zgryzu;
  • Cukrzyca;
  • Nadużywanie alkoholu;
  • Palenie papierosów.
Paradontoza objawia się poprzez:
  • Zaczerwienione, obrzmiałe, swędzące i bolące dziąsła;
  • Ból szczęki;
  • Smak krwi w ustach;
  • Uczucie rozchwiania zębów;
  • Nadwrażliwość zębów;
  • Nieprzyjemny oddech;
  • Krwawienie dziąseł.
Wymienione dolegliwości nasilają się z wiekiem gdyż są powiązane z fizjologicznym zanikiem kości przyzębia. Za leczenie paradontozy uważa się przede wszystkim usuwanie kamienia nazębnego. W ten sposób pozbywa się głównego czynnika pozwalającego na rozwój choroby. Leczenie chorób przyzębia jest przeprowadzane przez lekarza dentystę. Poza standardowymi zabiegami dentystycznymi, w leczeniu chorób jamy ustnej stosuje się również laseroterapię, antybiotykoterapię - zarówno ogólną jak i miejscową, a także zabiegi chirurgiczne. Profilaktyka paradontozy polega na:
  • Walce z płytką bakteryjną nazębno-dziąsłową;
  • Eliminacji czynników ułatwiających gromadzenie się osadu;
  • Eliminacji czynników urazowych;
  • Zwiększeniu odporności organizmu.
W profilaktyce chorób jamy ustnej niezmiernie ważne jest wczesne wykrycie i ich leczenie, a także odpowiednie utrzymywanie higieny jamy ustnej. Statystycznie na paradontozę choruje ok. 40-50% dorosłych ludzi na świecie. Nasilenie tej choroby może wystąpić między 50. a 60. rokiem życia i w efekcie może doprowadzić do utraty uzębienia.  Zapraszamy do zgromadzonych poniżej metod leczenia i historii użytkowników, które dotyczą tej choroby. Poszukując konkretnych zagadnień skorzystać możesz z wyszukiwarki znajdującej się na stronie głównej, z pewnością pomoże ona odnaleźć wszelkie treści o poszukiwanej przez Ciebie tematyce.                  
  Rola psychiki w życiu człowieka jest ważniejsza, niż nam się wydaje. Jej stan przekłada się na stan zdrowia fizycznego, dlatego coraz częściej formą leczenia staje się psychoterapia. Nie zgłaszają […]
  Zielona herbata – od ponad 4 500 lat odkrywamy jej smak i prozdrowotne właściwości. W Chińskiej medycynie była stosowana jako środek stymulujący koncentrację i usprawniający pamięć, lekarstwo na bóle […]
Napisane przez hania , dnia KOMENTARZE (0)
Paradontoza (inaczej przyzębica) to schorzenie struktur otaczających zęby, takich jak dziąsła, więzadła czy cement korzeniowy. Powstaje w wyniku długotrwałego procesu zapalnego wywołanego przez drobnoustroje chorobotwórcze, które gromadzą się w miejscu […]
Napisane przez karmazyn , dnia KOMENTARZE (0)