Różyczka – zakaźna choroba wirusowa. Rezerwuarem drobnoustrojów jest człowiek. Do zakażenia może dojść na drodze bezpośredniego kontaktu – droga kropelkowa, pośrednio – poprzez kontakt z zakaźnym materiałem oraz na drodze krwionośnej, w okresie prenatalnym, poprzez łożysko łączące matkę i płód. Okres rozwoju zakażenia wynosi około 2-3 tygodni, do zakażenia może dojść do 7 dni przed wystąpieniem objawów, jak również do około 5 dni po ich ustąpieniu. Różyczka jest powszechna wśród dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, zdarzają się jednak zachorowania u osób dorosłych. Różyczkę możemy sklasyfikować w dwóch rodzajach: różyczkę nabytą i różyczkę wrodzoną. Różyczka z reguły przebiega łagodnie – podwyższona temperatura, wysypka w postaci czerwonych krostek, powiększenie węzłów chłonnych. Zdarza się, że zachorowanie przechodzi bezobjawowo. W leczeniu różyczki dysponujemy jedynie leczeniem objawowym, dostosowanym do poszczególnych symptomów czy też ewentualnych powikłań. W przypadku wystąpienia gorączki zastosować można okłady chłodzące (wilgotny, chłodny ręcznik położony na czoło lub kark) a w razie braku reakcji - leki obniżające temperaturę (paracetamol, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy). Środki obniżające temperaturę będą skuteczne również w niwelowaniu dolegliwości bólowych wywołanych powiększonymi bądź też obrzękniętymi węzłami chłonnymi mogącymi pojawić się w przebiegu infekcji wywołanej wirusem różyczki. Zalecane jest przyjmowanie dużej ilości płynów. Podanie chłodnego napoju – w przypadku wystąpienia podwyższonej temperatury również wpłynie na jej obniżenie. Osoba chora powinna pozostać w domu, odpoczywać, ograniczyć kontakty z osobami z otoczenia w celu ograniczenia rozprzestrzeniania wirusa. Wysypka pojawiająca się w przebiegu choroby ustępuje samoistnie po około 5 dniach. Z reguły nie daje ona żadnych dolegliwości, ale w przypadku pojawienia się świądu bądź nadwrażliwości skóry – łagodząco podziałają kąpiele z dodatkiem delikatnych środków antyalergicznych, a z naturalnych sposobów kąpiel z dodatkiem płatków owsianych czy siemienia lnianego. Po ustąpieniu wysypki istotne jest nawilżanie regenerującego się naskórka.  
  Już starożytni Rzymianie wykorzystywali kapustę w terapii chorób stawów i wątroby. Rosyjskie lecznictwo ludowe rekomendowało kapustę w przypadkach zaburzeń trawienia i chorób śledziony, a hindusi używali jej w procesie […]